Loop jij in het dagelijks leven tegen jezelf aan?
Alle ballen hooghouden?
Een baan, een partner, kinderen, vrienden, familie, hobby’s en andere sociale verplichtingen?
En waar blijf je dan zelf?

 

Dan heb ik hier iets wat perfect is voor jou!

3 pianomeditaties gratis

Muziek om te ontspannen. Speciaal voor jou afgestemd op thema’s om op te ontspannen.
Voor meer rust, ontspanning en balans. Afgestemde intuitieve pianomeditaties met klankschalen.

Kom helemaal tot rust en ontspan van je dagelijkse hectische bestaan en laat je onderdompelen door de intuïtieve ter plekke afgestemde pianomuziek en klankschalen. Via mijn muziek laat ik je in contact komen met je innerlijke belevingswereld. Sluit je ogen en ga mee op reis. Laat je verassen, ontroeren, geniet, ontspan en voel de overgave die je rust kan geven. Weg van alle prikkels van buitenaf, de stress en de gejaagde buitenwereld.

Dit is jouw moment voor jezelf.

 

In contact komen met je innerlijke zelf via de muziek is een perfecte stap tot het verder ontwikkelingen van je bewustwording en eigen intuïtieve ontwikkeling. Door je open te stellen en het ontvangen van de trilling en klanken kom je door de rust in een diepere ontspanning. Na de meditatie ervaar je rust en helderheid.  Het verlicht je spierspanning en het helpt bij stress. Op langere termijn kan het zelfs je bloeddruk positief beïnvloeden. Meditatie zorgt voor meer innerlijke rust.

meld je nu aan

wat een schitterende meditatiemuziek! Het is overweldigend en we - gezin - hebben al veel geluisterd.

Mariken

Ik heb hem nu meerdere malen afgespeeld tijdens een EFTsessie. Ik voelde hem zo intens binnenkomen, zo mooi, tranen gevloeid maar intens blij.

Brigitte

Het helpt me, nodigt me uit, om terug te komen bij mezelf. Je pianomuziek raakt me.

Marloes

De introductie met de klankschalen was heerlijk aardend en gaf een mooie gronding. Heerlijk zoals die klankschalen daarop in werken.

Ellen

Ik ben Michiel Buursen, een ondernemende musicus. Ik werk al jaren in de muziek en heb o.a. samengewerkt met Greetje Kauffeld, Denise Jannah, Sister Sledge, Deborah Brown, Cheb Douzi, Massada, Mathilde Santing, Edwin Rutten en Ernst Daniel Smid. Ik ben te horen op diverse albums, onder meer met mijn eigen composities en met diverse andere musici. Het meest recente album “State of Mine” is met intuïtieve afgestemde pianomuziek. In 2013 ben ik begonnen met de opleiding bij Mens & Intuitie in Amersfoort en ben ik inmiddels gecertificeerd Healer en Reader. Ik combineer dit met muziek in workshops en meditatiecursussen en coaching. Ik help je met het afstemmen op je eigen wijs, en je eigen klankbord te worden.

Geniet van de pianomuziek en klankschalen en leer

laagdrempelig af te stemmen op je innerlijke wereld.

ervaar pianomeditaties, die wekelijks worden ververst. Geen ervaring met mediteren? Geen nood. Voor jou en ook voor de gevorderde beoefenaar kan je eerst naar de instructies luisteren. En er is een geleide meditatie, die kan je voor de pianomeditaties doen.

Vanaf nu alle 50 Piano Meditaties van Michiel Buursen te koop. Intuïtief op thema’s afgestemd .

01. Open je hart
02. Er zijn
03. Verbinden
04. Wensen
05. Vertrouwen
06. Balans tussen denken en voelen
07. Ruimte
08. Ik hou van mij
09.  Vind de stilte
10. Creativiteit

11. Innerpeace
12. Dankbaarheid
13. Omarm je gevoel
14. Eenheid
15. Ondervindingen en ervaringen

16. Compassie
17. Ontluiken
18. Knop
19. Onvoorwaardelijk voor jezelf kiezen
20. Innerlijk kind

21. Respect
22. Openheid
23. Overgave
24. Ont-moeten en ont-vangen
25. Acceptatie

26. op-Recht-op
27. Incasseren
28. Diepste Verlangen
29. In Spirit
30. Verandering
31. In beweging
32. Creëren
33. Ontladen
34. Stromen
35. Kleurrijk

36. Blauw
37. Rood
38. groen
39. geel
40. bruin

* 8a geleide meditaties 8b alleen muziek

41. oranje *
42. paars *
43. Totaal vrij
44. Jezelf zien
45. Innerdrive
*9a geleide meditaties 9b alleen muziek

46. Gefoold worden
47. Omarm je (een) ongeluk
48. Overvloed
49. Jouw zon
50. Straal je zon en verlicht de wereld

lo_michielb_blauw_grijs1

By | blogs

Elke volle maan een nieuwe intuïtieve inspiratie op piano

Musical full moon ceremony

Laat je onderdompelen in de pianoklanken van Michiel Buursen geïnspireerd door de energie van de volle maan.

Blauwe, Super Bloed maan en een totale maansverduistering. 

De laatste keer dat deze gebeurtenissen samen vielen was in 1868.

 “Musical fool moon ceremony” van Michiel Buursen 31-1-2018

klik de oranje soundcloudplay button om de muziek te horen.

Deze volle maan is wel heel bijzonder. Het is namelijk niet alleen de ijs volle maan.
Er zijn 3 gebeurtenissen die samen vallen.
Een Blauwe, een Super en een Bloedmaan in 1.
Dit komt eens in de 150 jaar voor.
De eclipse is in Nederland niet waar te nemen en is het beste in Australië, in het westen van Noord-Amerika en Azië te zien.
De maan is 14 % groter en 30 % helderder dan normaal.
  • Deze valt samen met een totale maansverduistering.

Hij wordt ook wel de Bloedmaan genoemd. Hij is rood vanwege de maansverduistering.
Het is een zeldzaam natuurfenomeen dat voor het laatst voorkwam op 30 december 1982.

  • de 2de gebeurtenis is de Blauwe maan.
Hj dankt zijn naam aan het feit dat het de 2de maan is in dezelfde maand en heeft niets met de kleur te maken van de maan. Dat komt ongeveer eens in de 2,5 jaar voor.
  • Dan de Supermaan. Deze komt elke maand wel voor. De afstand tussen de maan en de aarde is dan minimaal. In Nederland zien we hem 3 keer per jaar.

Als klein kind was ik al bevangen door de energie van de volle maan. Het voelde altijd heel speciaal. Zonder dat ik wist dat het volle maan was, of wist waarom. Vanaf mijn pubertijd stapte ik altijd mijn bed uit om dan met koptelefoon op heel zachtjes weg te mijmeren op mijn electrische rhodes piano. Dat waren voor mij magische nachten. En soms kon ik gewoon niet de slaap vatten en lag ik naar het plafond te staren. De energie van de volle maan heeft mij altijd gefascineerd en geïnspireerd.

De muziek is gespeeld tijdens de volle maan. De muziek ontstaat in het moment. Deze deel ik graag met je.

Wil je een keer live afgestemde piano muziek met klankschalen bijwonen? Kom dan naar 1 van de lichtconcerten in Amersfoort. Elke laatste vrijdag van de maand.

By | blogs

Uit je hoofd, naar je gevoel.

Wat doe je als je overprikkelt raakt? Raak je dan oververmoeid? Vermijd je dan de plaatsen waar veel prikkels zijn? Of doe je iets anders? Leer tips, tricks en tools om er beter mee om te kunnen gaan en te ontladen en weer op te laden. Voel je vrijer in de keuzes die je in jouw leven kan maken.

Ben je toeschouwer van je eigen levenen wil je beter leren afstemmen op je eigen wijs?

Eigen wijs staat voor jouw manier, vergaard met jouw eigen wijsheid. In onze cultuur leren we al op zeer jonge leeftijd ons aan te passen aan alle structuren van onderwijs, werk en maatschappij. Vaak zijn we zo geconditioneerd dat we het zelf niet eens in de gaten hebben. We vinden het heel normaal en er is toch niets mis mee?

Het kan zijn dat dit aangeleerde “gewenste gedrag” je in de weg gaat zitten. Maar je houdt niet van klagen en bent een harde werker. Op wilskracht kom je dan een heel eind. Waar het rationele en het intellect het meest wordt gestimuleerd, wordt aan gevoel vaak voorbijgegaan. Terwijl je je intuïtie en instinct niet voor niets hebt. Als je je vinger in een vlam van een brandende kaars houdt, waarschuwt je gevoel je voor gevaar. Die pijn voelen we en daar luisteren we dan ook naar. Dat kennen we wel. Onze intuïtie geeft ons de hele dag door signalen waar we heel veel baat bij kunnen hebben. Alleen zijn we vaak niet meer gewend die signalen op te pikken. Omdat ze vaak subtieler zijn dan de pijn die we voelen als we de vinger aan de kaars verbranden. Door ze te negeren kan je zomaar over je eigen grenzen gaan. Wanneer je maar blijft doorgaan kan dit zo maar leiden tot bv. een burn-out of andere lichamelijke of geestelijke klachten. Dan is het punt gekomen iets te veranderen. Vooral hooggevoelige mensen (HSP-ers) kunnen hier last van hebben. Omdat ze gevoelig zijn, zijn ze vaak heel sociaal, voelen veel van en voor anderen. Ze kunnen snel overprikkeld raken, last hebben van alle prikkels en energie van andere mensen.

Wat is intuïtie?

Heel veel mensen hebben aangeleerd hun gevoel uit te schakelen. Gevoel kan ook een lastig iets zijn.
Als je je niet prettig voelt wordt er vaak gezegd”kop op jongen, door je rot te voelen wordt het niet beter.” Dan kan je van alles gaan doen om je beter te voelen. Lekker sporten, je gedachten op positieve dingen richten of andere leuke dingendoen. Daar is op zich niets mis mee. Maar wat is de reden dat je je niet prettig voelt? Wat doe je als het een volgende keer weer gebeurd? “Zie je nou, dat overkomt mij nou weer.” Voor dat je het weet ben je slachtoffer van je eigen gedachtes. Als je jezelf toestaat je rot te voelen, gaat de lading ervan af. Gevoel hebben we allemaal en dat herkennen we allemaal. Iedereen weet wat het is om boos te zijn. Om verdriet te voelen. Blij te zijn. Alleen is het niet altijd gewenst. Blij voelen is een prettig gevoel. En dat willen we vaak vasthouden. Daar schuilt nou net het gevaar in. Door het vasthouden van een gevoel zit er geen vrijheid meer in en ben je gevangen in je eigen web. Bijvoorbeeld als je je boos voelt en het komt niet uit. Dan ga je je gevoel rationaliseren. Alles wat we niet mogen doorvoelen hoopt zich ergens op. Vergelijk het met een stoompannetje. Als je maar lang genoeg de deksel erop houdt dan knalt het er vanzelf af. Met alle gevolgen van dien.

Healing & Reading

Tijdens een (zelf)healing en reading stem ik mij af op eventuele energieblokkades. Ik nodig je energetisch uit om ruimte te geven aan wat zit opgehoopt, vast wordt gehouden of weg wordt gedrukt. Zie het maar als een soort van reset. Zodat je weer vrij voelt. Soms is de uitnodiging tijdens een healing of reading al genoeg. Dan kom je weer in je eigen stroom. Ik kan je helpen met wat voor jouw goed werkt.  Zonder het voor jou te doen. Jij mag je eigen proces aangaan.

Voor mij is het afstemmen op mijn intuïtie als musicus mijn 2e natuur. Afstemmen op de juiste toon, klank en creativiteit. Zo ook tijdens het musiceren met anderen. Mijn gevoeligheid brengt mij zoveel moois. Ik kan anderen heel goed muzikaal aanvoelen En als je dan met musici speelt die dat ook hebben, dan is het magisch. Muziek is zoiets bijzonders. Waar het mij bij componeren en muziek maken heel goed afgaat, heb ik moeite gehad om in het dagelijks leven met mijn gevoeligheid om te gaan. Daar had ik de neiging mijn gevoel af te sluiten om bepaalde angsten en pijnen niet te voelen. Ik kon last hebben van prikkels van buitenaf enkon ik heel makkelijk meegaan in de energie van iemand anders. Ik voelde anderen aan en wist dan soms niet welk gevoel van mijzelf en welke van de ander was. En op die manier veel van anderen overnemen dus mezelf verliezen. Dankzij de opleiding bij Mens & intuitie voel ik me nu een stuk vrijer in het dagelijks leven. Door middel van healing en reading technieken heb ik zoveel handvaten om in te zetten. Daardoorben ik nu veel beter om gewoon te “zijn”. Ik ben me bewuster wanneer ik me laat meeslepen. Beter te weten wat van mij is en wat van de ander is En dat vervolgens dan ook bij de ander laten. Ik ben minder vermoeid doordat ik in staat ben mezelf te ontladen. Door naar mijn innerlijke stem te luisteren ben ik steeds beter om keuzes te maken die op dat moment het beste bij me passen.

Dat gun ik iedereen.
Ik kan met een reading …….
Met een healing ……….
Je helpen met wat voor jouw goed werkt.
Zonder het voor jou te doen. Jij mag je eigen proces aangaan.

Met de healing kan ik ook met muziek inzetten. Hoe tof is dat. Waarbij ik eerstdacht“pfffff wat een zweverig gezwets” merk ik dat het voor mij juist heel erg logisch is dit via de muziek te doen.

Waarom van bladmuziek spelen improviseren was

By | blogs
“Dat was een mooie staaltje improviseren” complimenteerde een man mij. Hij stond uit de kerkbank op en liep recht op mij af.
Geen rare opmerking voor een pianist die als zijn core business jazz, intuitief spelen heeft.
Maar in dit geval had ik van bladmuziek gespeeld. Ik een klassieke zangeres het Ave Verum van Mozart had begeleid. Het leek wel een contradictie. Bladmuziek en improviseren in 1 zin.
Maar niets is minder waar.

beeldvorming

By | blogs

Op bezoek bij Oma Marie op 12 hoog.

Ik stond in de keuken. Dat deed ik altijd als ik bij mijn oma was. Ik was aan het logeren. In de Enia flat in de stad Enschede. Even helemaal alleen bij mijn oma. Thuis waren we altijd met een broer en 2 zussen. Dus kreeg ik even lekker alle aandacht. Overdag even samen naar de V&D op een steenworp afstand van haar domicilie. Ik denk dat ik 9 of 10 jaar oud was. En zo in de keuken van oma Marie’s flat op de 12de verdieping wilde ik altijd maar 1 ding. img_0203Ik wilde naar buiten kijken. Je had prachtig uitzicht van die hoogte. In de woon en slaapkamer keek je op het parkje te midden van een van de verkeersader die midden door de stad loopt. Kon ik uren naar buiten kijken. Maar de keuken trok altijd meer. Want daar was iets magisch voor mij. Iets wat tot mijn verbeelding sprak. Ik pakte dan een van de keukenstoelen. De met in mijn ogen fluweel rood bekleede stoeltjes stonden rond de keukentafel met de gehaakte kleedjes. Of gekantklost. Want mijn oma maakte heel veel zelf. Ook maakte ze van die warme sloffen. Haken, breien. Alles deed ze zelf. Al heel vroeg was ze weduwe geworden. In de 30 was ze. Net na de oorlog. Met 3 kleine kinderen. Mijn vader was toen net 9. Ze had veel kostgangers in huis gedurende die jaren. Een bijzondere vrouw. Ze woonden heel lang in een straat in een volkswijk van Enschede.

Kleine jongen, grote dromen.

img_0550Later verhuisde ze dus naar de flat in hartje Enschede. Met die keuken dus. En in de keuken van haar stulpje waarde de lichtmasten van het Diekman stadion. De thuisbasis van mijn club: F.C. Twente.En als ik het stadion zo zag, waande ik me in het stadion. Als topvoetballer, eigenlijk keeper. En uiteraard werd Twente kampioen. Ik had een levendige fantasie, die met het kampioenschap in 2010 zeer onverwacht bewaarheid werd. Ik stond in de stromende regen op het plein voor diezelfde V&D waar ik vaak met mijn oma kwam en van haar dan een ijsje kreeg. Het liefst had ik zelf in de goal van mijn club gestaan. Maar ja, niet alle dromen zijn realistisch! In mijn eigen fantasie wereld van toen ik 10 was, had ik samen met mijn boezemvriendje Roy een heuse eigen competitie met onze knuffels die als F.C. Twente kampioen werden. Laatste vond ik nog wat schriftjes terug, waarin we minuscuul alle wedstrijdverslagen bijhielden. We hadden zelfs een eigen krantje, namen op cassettebandjes interviews met trainers en spelers op. Rond die zelfde leeftijd was het voor mij al duidelijk dat ik de rest van mijn leven aan de muziek zou gaan weiden.

Terwijl ik daar zo in de keuken stond, draaide mijn oma een cassettebandje van opnames die ik thuis voor had gemaakt, met mijn eigen pianomuziek erop. Het opende met Ballade pour Ad(r)e(na)line, in die tijd razend populair. De bladmuziek ontbrak, waardoor ik het op mijn gehoor maar zelf had nagespeeld. Ik meen dat Eine kleiner nachtmusik van Mozart er ook op stond, nog wat Schuman , Beethoven, sonatines van Clementi, en waarschijnlijk 1 van mijn eerste eigen brouwseltjes, genaamd de Bim Bam Boem ballade. En ik meen dat de carnavalskraker “varkens, geiten, boerenkool” er ook op stond. Copy Paste was in die tijd nog tijdrovend, en ik had maar 1 cassetterecorder. Dus als iemand anders ook een bandje wilde, speelde ik een die iedere keer weer opnieuw in.

Bio_jeugdjarenAls klein jochie droomde ik ervan om brandweerman te worden. Richtte mijn eigen brandweer clubje op, waar ik in het plaatselijk suffertje een artikel in had gekregen. Ik regelde dat we met onze hele klas naar de brandweerkazerne gingen. En ik regelde onze eerste kleuren televisie, de helft van onze vouw-wagen, door mijn droomverjaardag bij de Bolletje beschuit wedstrijd te winnen. De 1ste prijs was het vervullen van de droom. Maar ja, een bos in de fik steken, het vervolgens blussen met Aart Staartjes als brandweercommandant was toch wel zonde van het bos. En werd ons de keuze voorgelegd de droom door te laten gaan, of de kosten die het zou kosten uit te keren. Wij kozen voor dit laatste. Brandweerman ben ik nooit geworden. Hoogtevrees en ik ben niet zo’n held. Keeper heb ik echt geprobeerd. Ik had weergaloze reddingen die ik afwisselde met blunders. Ook die droom vervloog. Maar de muziek, dat is mijn ding geworden.

Als 9 jarige maakte ik al piano solo opnames en was onze woonkamer mijn eerste home-studio.

Mijn oma was natuurlijk reuze trots op de benjamin van de familie. Ze was in de 70. In totaal meen ik dat ze 13 keer geopereerd was. Hernia, cement in haar knie. Ook had ze was diabetes. En ze heeft beroerte gehad. Haar laatste levensjaren zat ze in een rolstoel. Maar bovenal was ze mijn lieve oma. Net als mijn andere oma is dat een bijzondere status. Ik was dol op ze. En toen ik een jaartje of 11 was, kreeg ze kanker. Ze was al bediend en was uitbehandeld, maar leefde nog een heel jaar. Vlak voor een van haar 13 operaties, ik durf niet te zeggen welke het was, gaf ik haar iets dat haar zou helpen, zo verzekerde ik haar toen ik het haar gaf. Ik had op school een koperen handje van emaille voorzien. Dat moest ze goed bij haar bewaren. En na de operatie heeft ze dat op de televisie in haar woonkamer gezet. Naast de foto van mijn opa. Naast het poppetje wat ik haar ooit gegeven had. “Dat was opa” had ik haar toen verteld.

img_2097Toen ze stierf was ik 12 jaar. Ik was intens verdrietig. Tijdens de uitvaart, heb ik vlak naast de kist een walz van Chopin voor haar gespeeld. En ik kreeg haar radio en wat cassette bandjes. En de foto van mijn opa met het poppetje, handje en een glazen beeldje. Die allemaal op de tv stonden. De foto van mijn opa, staat nog steeds bij mijn ouders thuis. Maar het glazen beeldje is nog steeds in mijn bezit. Het heeft alle omzwervingen van mij doorstaan. Niet perse prominent aanwezig, maar het was er wel altijd. Tot enkele jaren terug.

Waardering en uitkering.

Ik ging naar het conservatorium. Ben mijn droom achterna gegaan. Heb daarna een mega gave arrangeerklus gekregen. Porgy&Bess arrangeren voor een dansgezelschap. Ik ben er voor onderscheiden met de perspektief reisprijs. Een theaterprijs voor jong scheppend talent. De jury bestond uit Seth Gaaikema, Petra Lasseur en Wim Barry.
Ik werd geroemd om:
*mijn verrassende remake van de Opera.
*Mijn bijzondere gevoel voor stijl.
*Mijn gevoel voor ritmische precisie.
*Mijn serieus eigen vakwerk.
*Mijn grote inventiviteit.

Het moment van uitreiking van de prijs was in 1995. Ik stond op het toneel van de schouwburg in Amstelveen, en voelde me diep ongelukkig. Ik had namelijk zo weinig werk op dat moment, dat ik een aanvullende uitkering kreeg. Ik was heel creatief. Had heel veel ideeën. Had ze allemaal uitgerwerkt. Eigen projecten. Voor het bedrijfsleven. Alleen ik wist niet hoe ik moest verkopen. Op het moment dat ik gevraagd werd om in bandjes , theaterproducties ed. te gaan spelen, ben ik dat gaan doen. Ik wilde toch wel van mijn muziek gaan leven. Artiesten begeleiden. En niet de minste hoor. Boney M. Sister Sledge. En het was heel erg leuk. En dan begon het toch weer te knagen. Waar bleef die inventieve kleine jongen die droomde van zijn eigen muziek te maken. Ik heb meerdere malen gepoogd eigen groepen op te zetten. Dat lukte inhoudelijk altijd super goed. Maar dan kwam het aan op het promoten. En dan kwamen er weer projecten voorbij waar ik goed mee kon verdienen, en stopte ik het weer weg. Hetzelfde met het lesgeven. Ik heb mijn eigen visie. Maar om te overleven was het makkelijk om op een muziekschool te werken. Ik had altijd iets van. Het kan beter, anders en de structuur van dat onderwijs was achterhaald en log.

Het roer om.
Het is inmiddels jaren later. Ik ben de liefde van leven tegen gekomen. Heb sinds de 1995 crisis nooit zonder werk meer gezeten. Maar zoals ik al zei, er knaagde iets. Ik  genoot van het muziek maken en kennis delen, maar ik wilde meer. Ik schrijf 220071219-dsc_9554007. Op de een of andere manier vroeg het beeldje mijn aandacht. Alsof mijn oma mij iets wilde vertellen. Op mijn zolder had ik het beeldje op mijn rhodes piano gezet. Pakte mijn camera, zette deze op het statief en maakte een plaatje. (zie afbeelding hiernaast) Niet veel later hoorden we dat Lieke zwanger was van Milo. De eerste prognose dat ze was uitgerekend was op 21 december. De geboortedag van mijn oma Marie. Het was alsof ze de komst van Milo aan ons kwam vertellen, zoals de engelen in het kerstverhaal. Kort daarop werd de uitgerekende datum bijgesteld. En uiteindelijk kwam Milo pas op 5 januari 2009.

  Herinnering aan mijn dromen als kind.

Nog voordat Lieke zwanger was van Milo, heb ik met een intuïtief stuk pianomuziek gespeeld met de intentie om hem welkom te heten in ons leven. Ik had net als vroeger toen ik 9 was, het opname apparaat aanstaan. Lieke lag boven in bed een boek te lezen. Toen ik later boven kwam, vertelde ze dat ze het boek had weggelegd, omdat ze helemaal werd meegevoerd op de klanken van beneden. Tijdens de zwangerschap draaide Lieke dit vaak voor Milo. En ook na de geboorte, speelden we dit voor Milo af als hij ging slapen. Zo is het geboorteklankportret “geboren”, wat ik later heb uitgewerkt in deze vorm. (Het geboorteklankportret van Milo en Miucha, zij heeft ook haar eigen uitnodiging gehad, zijn daar ook te beluisteren). In het verlengde ligt hiervan het memoriam klankportret, wat ik voor tijdens de uitvaart van mijn andere oma heb gecomponeerd en in feite al het fundament voor deze dienst mee heb gelegd.

In 2007 besloot ik voor mezelf te kiezen. Het roer ging om. Ik stopte op de muziekschool. Ik stopte met de top 40 bandjes waar ik in zat. Ging me vooral toeleggen op de Braziliaanse muziek en jazz waar mijn hart ligt. Ik startte in september pop-jazz pianoles. Mijn eigen privé praktijk. Binnen enkele maanden had ik een wachtlijst. Aangezien ik een parttime lespraktijk wilde zo groot als mijn aanstelling aan de muziekschool. Ik nam mijn eerste eigen cd op. Met 8 musici waar ik het liefst mee speelde. Mijn visie. Inmiddels kom ik met mijn  5de eigen album uit. Waar 3 met eigen comopsities, en 2 met mijn arrangementen.

respect4albumhoes-memoriam1kopie

Hoe muziek en intuïtie samen komt.

En het beeldje met het beeld wat ik er van gemaakt heb, kreeg ook een bijzondere plek. Zoals ik al zei, had ik hem op de piano gezet. Het kondigde niet alleen de komst van onze zoon aan, maar ook de weg die ik later zou inslaan. Het glazen beeldje was een boeddha beeldje. Oma had die van vrienden gekregen die in Indonesië waren geweest in de jaren 60. Langzaam maar zeker was de foto die ik als eerste maakte van het beeldje en de muziek, me de weg aan het wijzen die ik zou gaan bewandelen. Inmiddels is het een boegbeeld geworden voor mij, en ontbreekt hij niet meer bij een uiting van State of Mine. Mijn oma als wegwijzer. Zij liet mij weten dat ik nog meer op mijn intuïtie mocht gaan vertrouwen.

Voor mij was het moment van het nemen van de foto het keerpunt in mijn leven. Ik werd herinnert aan waar ik als klein jochie van droomde. Mijn missie en visie leven. De kleine ondernemende muzikant met zijn eigen bandjes vol met fantasie.

De datum 21 december, is een hele bijzondere. Het is de kortste dag van het jaar. Midwinter. 21-12.
Ik kan me nog 1 hele bijzondere verjaardag van mijn oma herinneren. Bij ons thuis met de hele familie zaten we voor de buis. We schrijven 1983 en Spanje speelde tegen Malta en won met 12-1. Deze uitslag zorgde ervoor dat Nederland niet naar het ek ging.

Wil jij ook jouw talenten ontwikkelen en jouw eigen leven gaan leiden die je als klein kind voor ogen had? Dan kan ik je helpen. Ik help je graag met het herinneren en aanpakken van jouw eigen wijs.
Hoe? Ik help jou vrijer muziek te maken.
Ik help jou je diepste verlangen terug te vinden. Als healer en reader, help ik jouw blokkades op te sporen en leer je te transformeren om een gelukkiger leven te leiden. kijk hier voor een helend klankportret.

Op 21-12 2016 de geboortedag van mijn oma zal ik een intuïtieve pianomeditatie spelen. Een licht meditatie vol liefde en empathie. Verbind met jezelf en vele anderen. Een zielenklank meditatie.En hiermee is er voor mij weer een circeltje rond.

 

reis van de helende klanken

By | blogs

Mijn passie voor muziek en mijn levensmissie om mijn “eigen wijs” te spelen en te componeren kreeg een extra dimensie toen ik mijn eerste klankschaal kocht. Het begin van een helende en inspirerende muzikale reis die ten grondslag ligt aan State of Mine. Een combinatie van intuïtieve muziek op piano en klankschalen.

De afgelopen jaren heb ik de schoonheid en werking van klankschalen ontdekt. De betoverende klank alleen is op zich al een lust voor het oor. En bij dit ene zintuig houdt het niet op! De schalen worden handgemaakt van meerdere metalen. Meestal 7. De trilling wordt veroorzaakt door hem aan te slaan of aan te strijken (vergelijkbaar met het met je vinger een glas te laten “zingen”) met een klopper of striker. Aangezien ons lichaam voor 70% uit water bestaat, dringt de trilling van de schalen ons lichaam binnen, en zorgt daar voor een diepe ontspanning van oa de spieren en organen. En dan heb ik het energetische nog even buiten beschouwing gelaten. De helende werking van deze schalen is een beproeft recept in veel Aziatische landen, waar de meeste worden gemaakt. Steeds vaker kom je ze ook in onze westerse maatschappij tegen. Ze worden tijdens meditaties en klankenbaden ingezet. En ook worden er massages mee gedaan.

Het begin van een helende muzikale reis die ten grondslag ligt aan State of Mine.

In mijn leven ben ik meerdere keren geconfronteerd met het feit dat ik mezelf voorbijliep. Te veel hooi op mijn vork. Als creatieveling werk ik graag vanuit intuïtie.  Daarin kan ik mij helemaal verliezen. Dat levert vaak ook mooie resultaten op. Alleen ben ik daarin ook wel eens over mijn grenzen gegaan. Dat in combinatie met mijn hooggevoeligheid, hebben mij laten inzien dat ik meer grip op mijn eigen leven wilde krijgen. Via de weg van veel studie en meditatie, vind ik meer rust, en herken ik eerder de valkuilen, die mij uit balans brengen. Mijn leven is daardoor zoveel prettiger, en mijn ervaringen gun ik anderen ook. Daarom help ik met ontspannen, het vinden van rust en balans.

Mijn fascinatie voor deze bijzondere “instrumenten” werden aangewakkerd op mijn pad van “de weg naar binnen”. Via meditatie en ontspanning en ook bij mijn opleiding bij Mens & Intuitie, kwam ik geregeld met ze in aanraking. Ik ben zelf gaan verzamelen. Inmiddels heb ik zorgvuldig een eigen klankenpalet opgebouwd. Telkens als ik de behoefte voelde om mijn collectie te vergroten, liet ik me leiden door de sterke aantrekkingskracht die mij bij de juiste schaal uit liet komen. Op mijn cd “State of Mine” versmelten ze met intuïtieve pianoklanken. Ik heb bijzondere mensen ontmoet die vol bezieling deze klanken op diverse manieren inzetten, met helende werking.

profetisch klein fabrieksschaaltje

Ik had reeds een klein fabrieksschaaltje gekregen van mijn zus toen ik nog studeerde. Die is altijd meeverhuisd, maar ik schonk er nooit echt veel aandacht aan. Ik kon het houten kloppertje die erbij hoorde ook niet meer terugvinden. Maar nu vult hij mijn inmiddels rijke collectie aan. Als herinnering aan het geplante zaadje met voorspellende gave, die jaren later in een volwassen collectie zijn ere-functie opeist.

De schalen zijn ook een lust voor het oog. En ik kan er mijn andere passie fotografie helemaal op los laten

De schaal die eenzaam aan de top staat

Sinds afgelopen zomer is mijn collectie verrijkt met wel een hele speciale “juweel”.

Deze zorgvuldig met de hand gemaakte schaal met hele bewerkelijke inscripties komt uit een heel bijzonder gebied gelegen in het noorden van Nepal. Het plekje in het Mustang gebied waar deze schalen vervaardigd worden is ver gelegen van de bewoonde wereld. Hij is slechts, vanaf een bepaald punt, bereikbaar te voet. Vanaf dat punt kost het 10 dagen heen en 10 dagen terug lopen. Zelden heb ik een schaal ervaren met zo’n impact. En wat er aan klank allemaal gebeurd met 1 slag is met geen pen te beschrijven. De klank die de trilling veroorzaakt lijkt haast wel een zelf geïnitieerde symfonie, gecomponeerd door de moeder natuur met haar natuurkundige principes van energie.
De goede verstaander kan de reikwijdte van de contrabassen tot aan de violen en fluiten aan toe ontwaren.

De hoogste bergen van de wereld zijn via de oren en alle cellen in je lijf waarneembaar met een helende en zuiverende werking. Eenzaam aan de top geeft deze schaal misschien wel een omschrijving die de lading vanuit meerdere percepties dekt.

Deze schaal is middels diepe verlangens naar zuivere kwaliteit en toegewijde zoektocht naar Nederland gehaald door Esther van Santen van Himalyan Heart.

Wil jij de werking van de schalen in combinatie met mijn intuïtieve pianoklanken ervaren?
meld je dan aan voor de gratis wekelijkse pianomeditaties via de mail. En kom live naar een lichtconcert, ervaar het tijdens een meditatiecursus en/of workshop.

meditatiecursus

2 wekelijks vanaf 2 December 2016 19:30 uur tot 20:45 uur

met strippenkaart systeem

proefles €10,-

lees meer

4

Ik ben Michiel Buursen, een ondernemende musicus. Ik werk al jaren in de muziek en heb o.a. samengewerkt met Greetje Kauffeld, Denise Jannah, Sister Sledge, Deborah Brown, Cheb Douzi, Massada, Mathilde Santing, Edwin Rutten en Ernst Daniel Smid. Ik ben te horen op diverse albums, onder meer met mijn eigen composities en met diverse andere musici. Het meest recente album “State of Mine” is met intuïtieve afgestemde pianomuziek.

In 2013 ben ik begonnen met de opleiding bij Mens & Intuitie in Amersfoort en ben ik inmiddels gecertificeerd Healer en Reader. Ik combineer dit met muziek in workshops en meditatiecursussen en coaching. Ik help je met het afstemmen op je eigen wijs, en je eigen klankbord te worden.

Dat moment waarop je niets hoeft

By | blogs

Heb je een fijne vakantie achter de rug? Of ben je tijdens het lezen van deze blog nog heerlijk aan het genieten van je jaarlijkse geluksmoment? En als je weer terug bent begint het dagelijkse leven weer. Helemaal opgeladen, met goede frisse energie die je tijdens de zomer hebt opgesnoven, weer aan de bak. Of heb je de zomer echt gebruikt om dingen te doen waar je gedurende de rest van het jaar niet toe komt? Je huis aan de binnen- of buitenkant aangepakt? Of alle rommel die je de afgelopen periode hebt verzameld opgeruimd?
Wat je ook hebt gedaan de afgelopen periode, er is dan altijd weer het moment dat je dagelijkse leven weer in je vaste patroon met de bijbehorende rituelen begint.

Hoe zien die bij jou eruit? Hoeveel functies heb jij? Heb je daar eigenlijk wel eens bij stilgestaan? Welke rollen heb jij je in dit leven aangemeten? En heb je het lekker op de rit? Een lieve ideale partner, opgroeiende kinderen, een drukke maar leuke baan, een heerlijk eigen plekje om te wonen, leuke vrienden en vriendinnen waar je gezellig mee uiteten gaat, leuke dingen met de kinderen doen, lekker sporten om een beetje in conditie te blijven, 1 à 2 keer per jaar op vakantie om weer bij te komen en dan natuurlijk ook nog je familie.
Eigenlijk alles wat je hartje begeert.

Een dag zit vaak volgestopt met 101 afspraken en verplichtingen.

Je staat ‘s ochtends op, zorgt ervoor dat iedereen zijn ontbijtje krijgt, maakt de lunch voor de kinderen die je vervolgens snel na het getreuzel naar school brengt. Je haast je naar je werk, waar je ook meteen weer volop aan de gang gaat. Want ook daar zet je je beste beentje voor. Je voelt je heel verantwoordelijk, je wilt dat alles zo goed mogelijk gaat. Lost problemen van anderen er ook nog eens bij op en denkt graag mee in oplossingen van je collega die het momenteel even zwaar heeft. Dat geeft je een goed gevoel.

Uit je werk gekomen snel de kinderen halen of misschien heeft je partner dat al wel gedaan. Kinderen nog even naar het voetballen en turnen brengen en vervolgens staat het avondeten op het programma. Je denkt “ach laat ik het deze keer maar doen” mijn partner heeft al genoeg aan zijn/haar hoofd. Na het toetje gauw even opruimen, de kinderen nog even achter de vodden zitten omdat ze nog piano en viool moeten oefenen en misschien nog wel even iets checken voor het werk op je laptop. Tussendoor het nieuws en social media volgen want er staat nog een programmaatje in de sportschool op je todo lijst.

Na het sporten nog even wat voorbereiden voor het feestje van papa en mama, want dat zit er ook al snel aan te komen. Dat doe je er wel even bij want dat is gewoon ook heel leuk om te doen. Daarbij hebben je broers en zussen het allemaal zo druk en hoe fijn zouden zij het wel niet vinden als dit geregeld is. Wat oude foto’s bij elkaar zoeken voor een in elkaar gedraaide powerpoint quiz. Allen het voorbereiden al geeft je veel plezier. Vervolgens tegen een uur of 10 nog even op de bank ploffen met je lief. Even de dag doornemen en misschien nog even samen wat tv kijken of een van je favoriete series op Netflix kijken als ontspanning. Voor je naar bed gaat nog even wat dingen voor de volgende klaar leggen die je niet mag vergeten en tussendoor nog e-mailtjes, appjes en facebook-berichten liken en wat reacties plaatsen.

 

 

De dag slokt tijd en energie op.

Als je dit zo leest, wat herken je dan? Wees eens eerlijk?

Want waar blijf jij in dit verhaal? Wanneer kom jij aan ontspanning en rust toe? Hoe laad jij je batterij weer op? En hoe kom jij bij je diepste verlangens? Bepaal jij hoe je leven er uit ziet of word je geleefd door alle ingeslopen patronen, verwachtingen en verantwoordelijkheden? Heb je dat wel eens oprecht onderzocht? Ja, hoor ik je denken. “Ik doe toch heel veel en ben lekker bezig. Dan heb ik het gevoel dat ik leef en daarnaast maak ik graag anderen gelukkig! Al die bruisende energie. Ik heb het toch goed voor elkaar?” Maar waar zit dan jouw rust? Hoe goed zorg je voor jezelf? Loop jij jezelf niet voorbij?  Misschien heb je wel wat lichamelijke kwaaltjes of slaap je slecht omdat je je zorgen maakt. Maar nee, alles is ok. Je mag niet klagen want je hebt het toch goed voor elkaar? Kijk eens wat je allemaal doet en hebt in je leven. Maar pak jij echt wel jouw rust momentjes?  Of Loop jij steeds te piekeren en maak jij je zorgen om de kinderen, je partner of dat je misschien wel je baan kwijt raakt en blijf je maar steeds doorgaan? Geef jij jezelf veel weg voor en aan anderen?

Dan is het nu tijd om momenten in te bouwen voor jezelf waarin niets hoeft en je er alleen maar hoeft te zijn. Alleen rust, ruimte, aandacht voor jezelf.

Daarom heb ik iets moois voor je.
Ontspannen met intuïtief op het moment afgestemde pianoklanken en klankschalen. Laagdrempelig op jezelf af stemmen voor meer rust, ontspanning en balans. Lichtconcert met live pianomuziek en klankschalen.
29 september 2017 in het vlinderHuys in Amersfoort

Laat je onderdompelen bij de intuïtieve ter plekke afgestemde klankschalen en pianomuziek van Michiel Buursen. Via de muziek laat hij je in contact komen met je innerlijke belevingswereld. Sluit je ogen en ga mee op reis. Laat je verassen, ontroeren, geniet, ontspan en voel de overgave die je rust kan geven, en het zijn een stuk lichter maakt. Even weg van alle prikkels van buitenaf, de beslommeringen van het dagelijks leven en de gejaagde buitenwereld.

Een lichtconcert is een ligconcert, waarbij je comfortabel op een matje en eventueel dekentje ligt. En als je het prettiger vindt op een stoel te zitten is dat ook oké. Zolang het voor jou maar prettig is. De intentie die door de klanken ontstaat richt zich op energetische blokkades die aan het licht komen. En die in het licht mogen komen te staan.

Door zich af te stemmen op de energie van de mensen en de ruimte, ontstaat in het moment. In het nu. Door middel van de trillingsfrequentie van de pianomuziek en klankschalen zal een zuiverend energieveld ontstaan.


Niets moet en alles mag.

tegenslag als kracht

By | blogs

Buiten was het donker en koud, binnen lekker warm, en ik had het huis voor mij alleen. Lieke zou deze avond laat thuiskomen en de kinderen waren logeren. Ik wilde net naar mijn werkkamer op zolder gaan om de eerste track van mijn nieuwe wekelijkse online pianomeditatie te gaan opnemen. Ik kon niet wachten. Ik had er zoveel zin in. Een nieuw spannend gaaf avontuur.
Ik was bezig met de laatste voorbereidingen. Mijn vingers betasten de toetsen om te controleren of alles gereed was voor de opname.

Emoties als basis voor inspiratie.

Wachten had geen zin meer. Bij de eerste aanraking van het klavier stroomde de inspiratie. Haastig draaide ik me naar het beeldscherm van de pc en startte de opnameknop. Eenmaal weer achter de 88 zwart witte toetsen verstomde mijn gedachten en gaf me volledig over aan wat er op dat moment was. Een intens gevoel overlaadde me.

Na ruim 12 minuten speelde ik de laatste noten en stopte ik de opname.
Dit was niet de eerste meditatie geworden. Dit was een ontlading van gevoel wat er echt eerst uit moest voor ik me op andere dingen kon richten.
Nee dit was volledig de energie van wat ik eerder op die dag had beleefd.
Via de muziek vertaalde de ontlading zich hiervan.
Vanaf ’s ochtends tot einde middag was ik in Amsterdam bij een heel bijzonder evenement. Overwegend vrouwen en een enkele man waren er aanwezig.

Oprechte verhalen uit ervaring van bijzondere persoonlijkheden.

De sprekers waren 3 vrouwen en een sporter die kwamen delen hoe ze ondanks enorme tegenslagen van hun carriere en leven een groot success maakte.
Op het moment dat de voeten onder de aarde verdwijnt en je het liefst er niet wilt zijn. Zarayda Groenhart, Guillaume Elmont, Nicole Offenberg en Simone Levie vertelden hun persoonlijk relaas. En dat moment en die power en energie omzetten in iets positiefs.

De verhalen waren divers, en heel persoonlijk. Dat heeft me enorm ontroerd geraakt. De verhalen en vooral het laten zien wie je bent aan anderen.
De openheid, kwetsbaarheid en zuiverheid overspoelde me. Wat een inspirerende mensen om zulke intieme verhalen in een volle zaal te delen. En daarmee zichzelf volledig durven laten zien. Hoe waardevol is dat.
Op zo’n manier anderen inspireren. Iedereen kan zich in dat gevoel herkennen. Misschien niet in de verhalen, maar wel de impact die het heeft. Het resoneren van heftige gevoelens. De verhalen en persoonlijkheden grepen me enorm aan.

Kwetsbaarheid als inspiratie.

Ik kon me helemaal invoelen in de kwetsbaarheid maar ook juist de kracht en power die in die energie zit. Die vertaalde zich nog diezelfde avond in het volgende muziekstuk.

Ik draag dit op aan Zarayda, Guilame, Nicole en Simone, als dank voor hun zuiverheid en oprechtheid om dit met ons te hebben gedeeld. Ik wil dit graag delen.

Waar laat jij je door raken?
Hoe uit jij je als je overspoeld wordt door emoties?
Wat is jou uitlaatklep? Maak je dan muziek, blaas je stoom af met sporten, of iets geheel anders?
En hoe ga jij om met iets wat een impact op jou heeft?
Het hoeft niet perse een groot trauma te zijn. Iets kleins kan je ook telkens van je stuk brengen. En wat doe je dan? Als de aarde onder je voeten verdwijnt.
Deel het hieronder.

the Southern Stone van Armand (Cd project)

By | blogs

“Pfff, sta ik toch in de ochtendspits”

didi 001Ik spreek rond 2002 of 2003.
Smartphones en Ipads waren er nog niet.
Ik kreeg een sms.
“Pfff, sta ik toch in de ochtendspits”
Op zich geen ongewone zaak voor veel mensen.
Maar in dit geval kwam ik niet meer bij van het lachen.
De sms was afkomstig van Armand.
Hij was net met zijn drumstel achter in zijn auto bij mij vanuit Weesp weggereden naar zijn huis in Harmelen.
De avond ervoor hadden we een optreden met een “coverband”.
Dat wil zeggen, ik geloof dat deze specifieke avond alleen Armand en ik de enige vaste leden van de band waren. De rest waren invallers.
Zoals wel vaker, reden wij samen naar optredens.
En niet ongebruikelijk belandden we, na thuis te zijn gekomen en mijn spullen te hebben uitgeladen, in mijn woonkamer tussen alle cd’s, minidisks (tja wie weet nog wat dat is…) en misschien nog cassettebandjes (al waren het maar de legendarische live radio opnames van het jazzprogramma “Tros Sesjun”).
We konden uren allerlei muziek luisteren en elkaar van alles laten horen.
Er was wel weer een nieuwe cd van een van onze helden uit!
Of de een kende een legendarische plaat uit de oude doos die beslist gedraaid moest worden.
Meestal ging dit gepaard met uitgebreide verhalen die een van ons van de overlevering kende.
Kleine en grote weetjes.

een uurtje of 2 of 3 ging de eerste schijf in de cd speler.

Muziek een onuitputtelijke bron die bijna ouder dan de mensheid is.
Ook werden de gesprekken regelmatig filosofisch.

Zo ook deze nacht. Ik schat dat we een uurtje of 2 of 3 bij mij thuis de eerste schijf in de cd speler stopte. De vloer van de woonkamer lag na verloop van tijd bezaaid onder de jewelcases met prachtige boekjes met veel achtergrondinformatie over de muziek, het ontstaan van het album en

achtergrond van de musici, de verhalen bij de muziek en de vertolkers ervan. De passie waarmee doorgaans onze helden ons wisten te raken, inspireren en ontroeren.
Inmiddels werd het buiten alweer licht en de vogels waren begonnen aan hun eigen wijsjes.
Een bakkie koffie werd nog genuttigd (we dronken eigenlijk de hele nacht thee, sapjes of fris) en Armand vertrok richting huis.
Ik rookte nog een peukje, draaide nog een plaatje voor het slapen gaan en toen kreeg ik het
sms-je “de ochtendspits.”

oct05_12

De nachtelijke sessies na optredens zijn me zeer dierbaar. Dit hebben we toch best lang en vaak volgehouden. De tijd verstreek. Ondertussen hadden we wat verschillende bandjes met mijn eigen muziek gehad.
De coverbands verruilden we voor andere muzikale werkzaamheden.
Armand heeft zijn drumkwaliteiten een impuls gegeven door naar New York bij het drummers collective te gaan studeren.
Ikzelf meer richting muziek waar mijn passie meer tot zijn recht kwam en de tijden wat christelijker werden. Alhoewel ik nog geregeld tot de late uurtjes muziek maakte.
We raakten elkaar een beetje uit het oog door onze verschillende werkzaamheden.
Maar de drukke werkzaamheden met diverse andere groepen waar ik de kost mee verdiende eisten de meeste tijd op.

Andere tijden, tijd om passie te manifesteren.

Tot een aantal jaren geleden ik een telefoontje van Armand kreeg.
Hij was inmiddels bezig met het componeren van zijn eigen muziek en hij wilde daar graag van mij input voor krijgen.
We spraken af en pakten de draad weer op alsof het gisteren was.
Ik was inmiddels ook veel meer met mijn eigen composities aan het doen.

Wat is er mooier dan mensen met een passie en een missie?
Elkaar inspireren, delen en samenwerken.
Wow! Wat een kracht.
Armand kwam met zijn schetsen van eerste ideeën die hij in de computer had uitgewerkt met keyboards. Ik hoorde al prachtige dingen.
Hij vertelde over het proces, de ontwikkeling en zijn onzekerheid en waar hij in vast liep.
En ik zat te bedenken, hoe help ik hem het meest?
Als ik naar mijn eigen proces kijk, als musicus en al helemaal als componist en arrangeur, denk ik terug aan een van mijn inspirerende docenten Rob Madna.
Al van kinds af aan maakte ik mijn eigen creaties.
Spelenderwijs ontwikkelde ik mijn eigen wijs.
Eenmaal op het conservatorium beland bleef ik componeren.
Ontwikkelde het in een stroomversnelling.

“het leek wel een compositie examen”

Ik wilde eigenlijk ook compositie gaan studeren, naast mijn hoofdvak piano.
Rob weerhield me hiervan. Hij was van mening dat ik dan volgens regeltjes zou gaan bedenken.
En hij omarmde mijn oorspronkelijkheid en zuiverheid in het componeren en arrangeren.
Ik nam nl geregeld eigen werk mee.
Wij bereidden het overgangsjaar van 4 naar 5 zo voor, dat ik daar allemaal jazz standards liet horen. Om vervolgens vrij te zijn op mijn eindexamen eigen composities te spelen.
Frans Elsen gaf als commentaar tijdens de nabespreking: “het leek wel een compositie examen”.
Een beter compliment kon ik achteraf niet krijgen.

Maar even terug naar Rob.
Wat was nou hetgeen hij mij meegaf?
Wat was de achterliggende boodschap om juist geen compositie te mogen gaan studeren van hem?
Het was niet het feit dat hij me geen goede componist vond. Nee, integendeel.
Ik nam mijn stukken mee en op kleine details na liet hij ze ongemoeid.
Het grootste cadeau wat ik van hem kreeg was: de ruimte.
Het vertrouwen om op mijn innerlijke wijsjes af te stemmen.
Ruimte om mijn intuïtie te volgen.
Op mijn muzikaal voorstellingsvermogen af te stemmen.
Oorspronkelijk te zijn.
“Er valt nog genoeg te verzinnen” was een zin die hij veel bezigde.
En hij gaf vooral af op musici die niet iets eigens te vertellen hadden.
Niet intuïtief componeerden en speelden.

“als ik dit doe dan klopt de theorie niet meer”.

didi 044Die wijze lessen neem ik de rest van mijn leven mee.
En niet alleen in de muziek.
En in dit geval met de hulpvraag van Armand, hem te coachen bij zijn eigen muziek, heb ik deze principes ook toegepast.
Hij had zelf supergave ideeën, waar hij alleen zo nu en dan mee vast liep.
Of onzeker werd, aangezien hij een aantal boeken aan het raadplegen was over componeren.
Hij is als drummer minder in aanraking geweest met muziekstructuren als harmonie en melodie.
Dat wil zeggen, als drummer maak je uiteraard altijd onderdeel uit van het geheel, waar dat wel het geval is. Met andere woorden: het muzikaal voorstellingsvermogen is er.
De kunst was om die te vertalen.
Maar ja om dat om te zetten naar muzieknoten en klanken zodat andere musici het kunnen verklanken, nodigde hem uit zich hier in te verdiepen.

Ik heb bewust weinig tot geen suggesties gegeven om zijn oorspronkelijkheid zo puur mogelijk te houden. En om hem aan te spreken op wat anders.
Op een van de sessies vertelde hij: “hier kom ik niet verder. Ik kan dit doen en dat en als ik dit doe dan klopt de theorie niet meer”.
Ik richtte de aandacht op meer te vertrouwen op waar zijn eigen muzikale voorstellingsvermogen hem naartoe leidde.
Ga eerst maar doen wat je hoort en zelf voelt.
Laat dat je kompas zijn. Dan kan je altijd vandaar gaan bijschaven of sturen.

Ik twijfelde zelfs of hij was afgehaakt

Er ging een tijdje over heen voor dat hij weer kwam.
Ik twijfelde zelfs of hij was afgehaakt.
Maar na een aantal maanden hing hij weer aan de lijn.
Of ik weer tijd voor hem had.
En hij kwam binnen met alle stukken waar hij sindsdien mee bezig was gegaan.
Wow, wat een resultaat!
Het was precies de vinger op de zere plek geweest!
Door hem de ruimte en vertrouwen te geven zijn eigen muzikaliteit te volgen had hij nu toch echt allemaal prachtige stukken gemaakt.
Maar nu mocht ik flink aan de bak om als pianist toetsenist het allemaal in te gaan studeren.
Pffff…… Had ik nu maar meer invloed uitgeoefend in zijn compositieproces.
Sommige dingen waren echt pittig om uit te voeren, hahaha.

“Hé, wij hebben ooit een keer het genoegen gehad samen te hebben gespeeld”

Na een proces van een paar jaar was het dan zo ver.
Samen met een bassist die hij bij hun (lees onze) ontmoeting had leren kennen al wist “met hem wil ik toffe dingen gaan doen”.
Paul Berner was de bewuste “ochtendspits klus” de inval bassist geweest in de coverband.
En wat voor een bassist.
Zijn sporen ruimschoots verdiend met grootheden als Lionel Hampton en Monty Alexander.
En als bandleider met eigen werk.
Samen hebben we de cd “the southern stone” opgenomen in Qubic Studio van Jasper Bom.
En ik ben echt supertrots dat ik op meerdere fronten heb mogen bijdragen aan dit alles.
Zondag 10 januari is de presentatie van dit prachtige album.
En dan speelt Folker Tetteroo mee op gitaar.
Bij de eerste repetitie voor de presentatie en hernieuwde kennismaking tussen Paul en Folker.
“Hé, volgens mij hebben wij ooit een keer het genoegen gehad samen te hebben gespeeld”.
……..
Juist ja.
Folker viel ook in bij de coverband Luigi’s die avond.

10534528_885546948198635_1444647379943998599_n

Foto Ferry Knijn

All rights reserved Salient.